''Verwachtingspatroon''''Verwachtingspatroon''
06-12-2017 | door: Blogger

''Verwachtingspatroon''

Ik scheld nogal graag op mijn omgeving dat ze “allemaal verwend zijn” of dat ze “veel te afhankelijk zijn van apparaten die we vroeger niet hadden”. Ik kijk er zelfs al niet meer van op als mijn kinderen iedere ochtend even op hun telefoon kijken wat het weer wordt zodat ze weten welke kleren ze aan moeten doen. Een paar maanden geleden verklaarde ik ze nog voor gek en inmiddels kijk ik al voordat ze het gevraagd hebben. Sterker, als ik buiten loop en het regent terwijl dat niet voorspeld is, mopper ik ook in mezelf dat die weer-apps echt heel erg onbetrouwbaar zijn. Op de een of andere manier is voorspelde regen toch minder erg dan niet (of verkeerd) voorspelde regen. Ook al pas ik, in tegenstelling tot de kinderen, mijn kledingkeuze niet aan op de voorspellende gave van de apps op mijn telefoon.

En toch merk ik dat het me steeds vaker begint te storen als ik niet mijn invulling van de op maat gemaakte consumptiemaatschappij kan krijgen. Ik baal als ik niet nú kan krijgen wat ik nú wil hebben. Of het nu de juiste informatie is over het weer, of een film die ik wil zien of een parkeerplaats in een garage regelen. Ik wil het nú.

Ik heb inmiddels een smart tv, een RTL account, Netflix account, Pathé Account en een Videoland account (dat wel van RTL is maar niet gekoppeld is aan mijn RTL account). Kortom: helemaal full flash uitgerust, genoeg maandelijkse afschrijvingen voorbij zien komen, maar dan ook wel alles kunnen zien. Ohhh nee, die ene film die ik op zaterdagavond wilde kijken stond op geen van de genoemde kanalen. Balen! Overigens, het duurde even voordat ik alle accounts doorgespit had en erachter kwam dat de bewuste film op geen van de aanbieders te vinden was. Eigenlijk zou er een overkoepelende database moeten zijn met welke films waar worden aangeboden (gat in de markt!). Mocht die er al zijn, maar mij onbekend zijn, ik houd me van harte aanbevolen.

Ander voorbeeld. Op een zaterdag in oktober ging ik naar Utrecht met de auto, iets na 15.00 uur. In mijn beleving zouden er rond die tijd meer mensen de stad uit- dan inrijden, dus niks aan de hand. Dat klopt ook, behalve die zaterdag. Er was namelijk een of andere optocht in de stad en het was slecht weer, dus: dikke files richting binnenstad. Als je richting centrum rijdt en je komt onder het spoor door, moet je alvast gaan bedenken waar je je auto wilt gaan parkeren. Rechtsaf naar de oude V&D garage en Vredenburg, of rechtdoor naar La Vie of Paardenveld. En dát was het moment dat ik op een app had willen kijken wat de slimste route was. Een Disneyland Paris-achtige app waarin ik de wachttijden per garage had kunnen zien, welke garage de meeste plek had, en welke er dus aangeraden werd voor mijn specifieke situatie. Sterker, ineens hoorde ik mezelf schelden waarom ik niet gewoon met een app mijn parkeerplek al had kunnen reserveren.

Het is duidelijk dat het as-a-service-model heel snel is gekomen en bijna op alles toepasbaar is. De uitdaging zit zowel voor aanbieders als gebruikers in het verwachtingspatroon. De acceptatie en dus verwachtingen die gebruikers hebben van dit model zouden wel eens veel sneller kunnen gaan dan de aanbieders kunnen bijhouden. Dat is geen kwestie van willen of van technologie in mijn beleving. Het is een kwestie van alle verschillende platformen samenbrengen. In mijn beleving dé grote uitdaging voor de komende tijden. En als we dan toch bezig zijn. Kan iemand dan met al die parkeergarages eens regelen dat we óf kiezen voor kaartjes, óf voor nummerbordherkenning? In ieder geval niet voor de huidige vorm waarbij ik eerst een kaartje krijg en het systeem mij bij het uitrijden herkent aan mijn nummerbord… met als gevolg dat mijn auto nu vol ligt met kaartjes van allerlei parkeergarages.

Door: Stefan Duijndam - Director of Sales & Volume Business at Ingram Micro

Terug naar nieuws overzicht

Tags

blog